Polski rynek pelletu bez krajowego standardu jakości

Pellet drzewny jako paliwo do ogrzewania domów zdobywał w Polsce popularność bardzo szybko. Wpływały na to rosnące ceny innych paliw, programy dofinansowania wymiany źródeł ciepła i coraz szersza oferta automatycznych kotłów na pellet.

Wraz z rozwojem rynku rosło jednak zróżnicowanie jakości dostępnego paliwa. Na rynku działali producenci duzi i mali, firmy o bardzo dobrych standardach produkcji oraz podmioty, których jakość była trudna do zweryfikowania przez kupującego.

Klient indywidualny, hurtownia czy jednostka samorządowa nie miały prostego sposobu, żeby odróżnić produkt dobrej jakości od produktu jedynie dobrze opisanego na etykiecie. To właśnie ten problem stał się jednym z powodów powstania programu Dobry Pellet.

Bariera dostępności certyfikacji europejskiej dla polskich firm

Systemy ENplus i DINplus są renomowane i wiarygodne. Opierają się na normach jakościowych, które stanowią również podstawę programu Dobry Pellet. Problem nie polegał więc na braku jakości tych systemów, ale na ich dostępności dla wielu polskich firm.

Ich struktura kosztowa, wymagania organizacyjne, opłaty licencyjne i zakres dokumentacji były projektowane z myślą o realiach zachodnioeuropejskich oraz firmach o większej skali działalności. Dla polskiego producenta wytwarzającego kilkaset lub kilka tysięcy ton pelletu rocznie mogło to oznaczać realną barierę wejścia.

Idea: certyfikacja dopasowana do polskiego rynku

W odpowiedzi na te potrzeby powstała koncepcja programu Dobry Pellet: krajowego systemu certyfikacji jakości, który opiera się na uznanych normach, ale jest zaprojektowany z myślą o realiach polskiej branży pelletowej.

• Oparcie na tych samych normach ISO 17225, które stanowią podstawę systemów europejskich.
• Dostosowanie do realiów małych i średnich producentów pelletu w Polsce.
• Brak potrzeby posiadania własnego laboratorium przez producenta.
• Badania realizowane przez niezależne, akredytowane laboratoria zewnętrzne.
• Brak opłaty od wyprodukowanej lub sprzedanej tony pelletu.
• Przeniesienie ciężaru dokumentacji systemowej na operatora programu.

Kto stoi za programem Dobry Pellet?

Program Dobry Pellet jest efektem współpracy podmiotów, które łączą kompetencje techniczne z doświadczeniem branżowym. Taka konstrukcja programu miała znaczenie od samego początku: system jakości musi być jednocześnie rzetelny technicznie i osadzony w realiach rynku.

Kluczową decyzją projektową był model, w którym Biocontrol nie prowadzi własnego laboratorium badawczego. Analizy próbek zlecane są niezależnym, akredytowanym laboratoriom zewnętrznym. Dzięki temu ogranicza się ryzyko konfliktu interesów i wzmacnia wiarygodność wyników.

2020 rok — start programu w wymagającym czasie

Program Dobry Pellet ruszył w 2020 roku, czyli w czasie trudnym dla wielu branż. Pandemia COVID-19 utrudniała prowadzenie działalności, inspekcje, audyty i kontakty biznesowe. Mimo to uznano, że potrzeba krajowego systemu certyfikacji jest zbyt ważna, żeby ją odkładać.

Popyt na pellet rósł, ogrzewanie pelletem stawało się coraz popularniejsze, a brak krajowego standardu jakości był coraz bardziej odczuwalny. Pierwsi uczestnicy programu byli pionierami — certyfikowali swój pellet w momencie, gdy marka Dobry Pellet dopiero budowała rozpoznawalność.

Jak program rozwijał się przez kolejne lata?

W kolejnych latach program Dobry Pellet objął następnych uczestników: producentów i dystrybutorów pelletu z różnych regionów Polski. System rozwijał się wraz z potrzebami rynku, obejmując nie tylko pellet drzewny, ale również pellet niedrzewny oraz brykiet drzewny.

Równolegle zmieniało się otoczenie prawne. Wejście w życie rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z 8 maja 2025 r. potwierdziło kierunek, w którym program Dobry Pellet zmierzał od początku: jakość pelletu powinna być mierzalna, dokumentowana i możliwa do zweryfikowania.

Co program Dobry Pellet zmienił na rynku pelletu w Polsce?

Znaczenie programu widać na kilku poziomach: od produkcji i magazynowania, przez zaufanie kupujących, aż po dostęp do przetargów publicznych.

Dobry Pellet a ENplus i DINplus — komplementarność, nie konkurencja

Program Dobry Pellet nie zastępuje ENplus ani DINplus i nie jest z nimi w konflikcie. Wszystkie te systemy opierają się na normach jakościowych dla pelletu, dlatego wymagania dotyczące produktu są porównywalne.

Różnica leży przede wszystkim w modelu i przeznaczeniu. ENplus i DINplus są systemami europejskimi, szczególnie ważnymi dla firm eksportujących lub działających na rynkach międzynarodowych. Dobry Pellet jest systemem krajowym, zaprojektowanym dla firm skupionych na rynku polskim.

Dlatego warto wybrać Dobry Pellet

Program Dobry Pellet powstał z konkretnej potrzeby rynkowej: polska branża pelletowa potrzebowała systemu jakości, który będzie wiarygodny, oparty na normach ISO, ale jednocześnie dostępny dla producentów i dystrybutorów działających na rynku krajowym.

Dla producentów i dystrybutorów oznacza to możliwość potwierdzenia jakości bez barier typowych dla systemów projektowanych głównie pod duży eksport. Dla kupujących — dostęp do niezależnego, regularnego potwierdzenia jakości i publicznego rejestru, który można sprawdzić przed zakupem.